بهانه من عزیز تر از جانم زود بزرگ نشو مادر کودکیت را بی حساب میخواهم . در پناهش جوانیم را!!! زود بزرگ نشو فرزندم قهقه بزن جیغ بکش گریه کن لوس شو بچگی کن ولی زود بزرگ نشو تمام هستی ام. آرام آرام پیش برو ... آنسوی سن وسال هیچ خبری نیست گلم هر چه جلوتر میروی همه چیز تند تر از تو قدم بر میدارد. حالا هنوز دنیا به به پای تو نمیرسد از پاکی. الهی هرگز هم همقدمش نشوی هر گز... همیشه از دنیای ما آدم بزرگ ها جلوتر باش... یک قدم دو قدم ... ولی زود بزرگ نشو مادر. آنجا که عمر وزن می گیرد دنیا به قدری سبک میشود که هیچ هیجانی برای پیمودنش نحواهی داشت. آنسوی سن وسال خبری نیست. کودکی کن بزرگ که شدی از نگاه دلفک ها گریه ات میگیرد میدانم. عزیزترینم فرزندم من مادرت هستم... هیچ کس مرا مجبور به مادری نکرد... من به اختیار مادر شدم تا بدانم معنی بی خوابی های شبانه را... تا بیاموزم پنهان کردن درد را پشت حجمی از سکوت... تا بدانم حجم یک لبخند کودکانه ات میتواند معجزه زندگی دوباره ام باشد... نه بهشت میخواهم نه آسمان و نه زمین ... فقط خوشبختی تو را می خواهم...